logo
  • ۱۳۹۳ چهارشنبه ۲۷ فروردين
  • اِلأَربِعا ١٤ جمادي الثانيه ١٤٣٥
  • Wednesday, April 16, 2014
دکتر نسیم قیطریه
دیگر رسانه ها

خطرناک ترین هتل جهان + عکس

افراد معلول دوباره می‌توانند راه بروند+تصاویر

اقدام بی شرمانه همکلاسی های دختر جوان

بازگشت مهران مدیری «با شب‌های برره 2» به تلویزیون؟

زنی که با دیدن برادرش سکته کرد!/عکس

بهترین ویژگی‌های محل سکونت از نظر ائمه (ع)

بدون شرح!/عکس

بلوف انصراف از یارانه!/ کارتون

"نقی" از شخصیت های سریال محبوب پایتخت می گوید

ماجرای جوان زندانی که از افغان‌ها اخاذی می‌کرد

چگونه امنیت فلش مموری را افزایش دهیم؟

چرا با خوردن فلفل دهانمان می سوزد؟

شغل‌هایی مناسب برای دوران بازنشستگی

هفت روش طبیعی برای رفع سیاهی زیر چشم

به بچه‌های لاغر خود این خوردنی خوشمزه را بدهید

پورشه گران بهای دروازه‌ بان تیم‌ملی+عکس

هشدار سازمان غذا و دارو!/کاریکاتور

برای چه مگس خلق شد؟

جالبترین قوانین رانندگی در دنیا

ایران در یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا/فولاد 3- الجیش یک

5 اختراع جالب مهندسان شرق آسیا +عکس

تشرف بانوی آمریکایی به اسلام

اول ایمنی !/عکس

پیامک های ویژه روز مادر و زن

چطور از یک فیلم، عکس تهیه کنیم؟

بزرگترین آرزوی زندگی پرسپولیسی ترین لژیونر + عکس

پنج گروهی که شیطان از دست آنها درمانده است!

اولین اتوموبیلی که وارد ایران شد

تهران رکورد روزهای پاک را شکست

طرفداران «کلاه قرمزی»بخوانند

کد خبر: 29990 زمان مخابره: 1391/12/25 ساعت: 13:30 سرویس: نامه > دیگر رسانه ها

شعر روی سنگ قبر «پروین اعتصامی» چه بود+تصاویر

گویند نخستین زن شاعره ایران زمین است، اغراق هم نیست خوب درخشید بد دیده شد، مستعد بود، دنیا ظرف خوبی نبود، ناشناخت زیست و در گذشت، او پروینی شد درخشان بر تارک تاریخ ادبیات زبان و ادبیات فارسی

به گزارش نامه به نقل از فارس ،‌گویند نخستین زن شاعره ایران زمین است، اغراق هم نیست خوب درخشید بد دیده شد، مستعد بود، دنیا ظرف خوبی نبود، ناشناخت زیست و در گذشت، او پروینی شد درخشان بر تارک تاریخ ادبیات زبان و ادبیات فارسی. 

پدرش او را پروین نام نهاد چون به درستی از ذوق و قریحه دخترش شناخت داشت، پروین اعتصامی در روز های پایانی سال اسفند 1285 در تبریز متولد شد، او فرزند یوسف اعتصامی (اعتصام‌الملک آشتیانی) پدرش میرزا ابراهیم آشتیانی بود؛ یوسف اعتصامی، پدر پروین نویسنده و مترجم بود. که ماهنامه ادبی «بهار» را منتشر می‌کرد. او پشتوانه خوبی برای پروین بود تا حدی که استعداد دخترش را زودتر متوجه شد.

 

* آشنایی با مشروطه‌خواهان

در سال 1291 یوسف اعتصامی به همراه خانواده‌اش از تبریز به تهران مهاجرت کرد؛ به همین خاطر پروین از کودکی با مشروطه‌خواهان و چهره‌های فرهنگی آشنا شد و ادبیات را در کنار پدر و از استادانی چون دهخدا و ملک الشعرای بهار آموخت. در دوران کودکی، زبان‌های فارسی و عربی را زیر نظر معلمان خصوصی در منزل آموخت. وی به مدرسه آمریکایی IRAN BETHEL (ایران کلیسا) می‌رفت و در سال 1303 تحصیلاتش را در آنجا به اتمام رسانید. سپس مدتی در همان مدرسه به تدریس زبان و ادبیات انگلیسی پرداخت.

 

* ازدواجی که ذوق هنری را ندیده گرفت/ زخمی که پروین هرگز از آن ناله نکرد

پروین در نوزده تیر ماه 1313 با پسر عموی پدرش «فضل الله همایون فال» ازدواج کرد و چهار ماه پس از عقد ازدواج به کرمانشاه به خانه شوهر رفت. شوهر پروین از افسران شهربانی و هنگام وصلت با او رئیس شهربانی در کرمانشاه بود. اخلاق نظامی او با روح لطیف و آزاده پروین مغایرت داشت.

 

او که در خانه‌ای سرشار از مظاهر معنوی و ادبی و به دور از هر گونه آلودگی پرورش یافته بود پس از ازدواج ناگهان به خانه‌ای وارد شد که یک دم از بساط عیش و نوش خالی نبود و طبیعی است همراهی این دو طبع مخالف نمی‌توانست دوام یابد و سرانجام این ازدواج ناهمگون به جدایی کشید و پروین پس از دو ماه و نیم اقامت در خانه شوهر با گذشتن از مهریه‌اش در مرداد ماه 1314 طلاق گرفت.

با این همه او تلخی شکست را با خونسردی و متانت شگفت آوری تحمل کرد و تا پایان عمر از آن سخنی بر زبان نیاورد و شکایتی ننمود. در سالهای 1315 و 1316 در زمان ریاست دکتر عیسی صدیق بر دانش‌سرای عالی، پروین به عنوان مدیر کتابخانهٔ آن، مشغول به کار شد. او 35 سال داشت که درگذشت.

 

* انتشار دیوان و تشویق بهار

پروین به تشویق ملک‌الشعرای بهار در سال 1315 دیوان خود را توسط چاپخانه مجلس منتشر کرد، ولی مرگ پدرش در دی ماه 1316 در سن 63 سالگی، ضربه هولناک دیگری به روح حساس او وارد کرد که عمق آن را در مرثیه‌ای که در سوگ پدر سروده‌ است، به خوبی می‌توان احساس کرد: "پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل"

 

* دیوان و مجموعه آثار ؛ تقسیم اشعار به دو دسته سبک خراسانی و عراقی

دیوان پروین، شامل 248 قطعه شعر است، که از آن میان 65 قطعه به صورت مناظره است. اشعار پروین اعتصامی بیشتر در قالب قطعات ادبی است که مضامین اجتماعی را با دیدهٔ انتقادی به تصویر کشیده‌است. در میان اشعار پروین، تعداد زیادی شعر به صورت مناظره میان اشیاء، حیوانات و گیاهان وجود دارد.

 

درون مایه اشعار او بیشتر غنیمت داشتن وقت و فرصت ها، نصیحت‌های اخلاقی، انتقاد از ظلم و ستم به مظلومان و ضعیفان و ناپایداری دنیاست.در شعر پروین استفاده‌هایی از سبک شعرای بزرگ پیشین نیز شده است.

اشعار او را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: دسته اول که به سبک خراسانی گفته شده و شامل اندرز و نصیحت است و بیشتر به اشعار ناصرخسرو شبیه‌است. دسته دوم اشعاری که به سبک عراقی گفته شده و بیشتر جنبه داستانی به ویژه از نوع مناظره دارد و به سبک شعر سعدی نزدیک است. این دسته از اشعار پروین شهرت بیشتری دارند.

* غروب یک پروین از میان زمینی‌ها

پروین اعتصامی عاقبت در تاریخ 15 فروردین 1320 در سن 35 سالگی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه در قم در مقبرهٔ خانوادگی به خاک سپرده شد.

روی سنگ قبر وی این شعر درج شده است:

اینکه خاک سیهش بالین است

اختر چرخ ادب پروین است

گر چه جز تلخی ز ایام ندید

هر چه خواهی سخنش شیرین است

صاحب آنهمه گفتار امروز

سائل فاتحه و یاسین است

دوستان به که ز وی یاد کنند

دل بی دوست دلی غمگین است

خاک در دیده بسی جان فرساست

سنگ بر سینه بسی سنگین است

بیند این بستر و عبرت گیرد

هر که را چشم حقیقت بین است

هر که باشی و ز هر جا برسی

آخرین منزل هستی این است

آدمی هر چه توانگر باشد

چون بدین نقطه رسید مسکین است

اندر آنجا که قضا حمله کند

چاره تسلیم و ادب تمکین است

زادن و کشتن و پنهان کردن

دهر را رسم و ره دیرین است

خرم آنکس که در این محنت گاه

خاطری را سبب تسکین است


 
نظرات بینندگان

نظر شما
نام:
captcha
کد امنیتی:
ایمیل:
نظر: