کد خبر: ۵۰۷۶۹۷
تاریخ انتشار: ۳۰ شهريور ۱۳۹۷ - ۰۹:۱۰
در گفت و گو با نامه نیوز بررسی شد؛
یک کارشناس مسائل نفتی دلایلی را بر می شمارد که هیچ گاه امریکا موفق نمی شود نفت ایران را به صفر برساند.
بیژن زنگنه وزیر نفت ایران در گفت و گو با بلومبرگ گفته است دو عضو اوپک، سردمداری جهانی ضدیت با ایران را در بازار نفت به‌عهده گرفته‌اند. این کاملا روشن است. این کار نه در عالم همسایگی و نه در عالم همکاری، صحیح نیست. آنها این موج ضد ایرانی را پی می‌گیرند و سپس در همکاری با آمریکا همسو می‌شوند تا به ایران آسیب بزنند و برخی کشورهای غیر عضو اوپک را با خود نیز همراه می‌کنند که الزاما عمق این پیچیدگی سیاسی را درک نمی‌کنند.
زنگنه همچنین عنوان کرد برای نمونه آنها می‌گویند «ما اجازه نمی‌دهیم که کمبودی در بازار باشد»، که در ظاهر موضوع بسیار خوبی است که گفته شود و یا اقتصادی است، اما به نظر من چنین اظهارنظری اقتصادی نیست و ۱۰۰ درصد سیاسی و ضد ایران است. هر کس که بگوید که کمبود در بازار نفت را جبران می‌کند، ضد ایران صحبت می‌کند و این یک بیانیه سیاسی است. هیچ جنبه اقتصادی در آن نیست و آنها بر خلاف موضوعی که می گویند، نه تنها اوپک، بلکه کشورهای غیر عضو اوپک را هم به یک بازی سیاسی می‌کشانند، اما از آنجا که این بازی سیاسی همسو با سیاست‌های آمریکاست، برخی افراد نمی‌خواهند به طور علنی درباره آن صحبت کنند.
سوال این است که چشم انداز بازار نفت به کدام سو می رود؟ وزیر نفت کار کشته ایران چه استراتژی هایی برای آینده در نظر خواهد گرفت؟

در این باره با آقای رضا پدیدار رییس کمسیون انرژی و محیط زیست اتاق بازرگانی گفت و گو کرده ایم که از نظر می گذرانید.

در رابطه با چالشهایی که در حال حاضر برای وزارت نفت در مورد تحریمهای نفتی و بانکی امریکا مطرح است چه ابعادی وجود دارد؟

در این باره باید به شرایطی که در اوپک مطرح است اشاره کرد. اوپک مصوباتی در یکی دو سال اخیر داشت که قابل چشم پوشی نیستند. این مصوبات به این شکل بود که 14 کشور عضو اوپک و 11 کشور غیر عضو اوپک با هم توافق کردند که برای تولید نفت سهمیه‌بندی داشته باشند و بر اساس این سهمیه‌بندی سرجمع تولید نفت به 32 میلیون بشکه برسد و کشورها این سهمیه را رعایت کنند که در اجلاس‌های قبلی و سنوات گذشته هم تعهدتشان را انجام دادند، یعنی تعهد صددرصدی نسبت به این مسئله مهم داشتند. الان که بحث تحریم نفت به وجود آمده، اخبار و شایعات خیلی زیادی در صحنه هم داخلی و هم خارجی منعکس شده که کشورهای خریدار نفت ایران، نفت ایران را نخواهند خرید. من به نظرم می‌آيد که این یک فاجعه یا یک مشکل بزرگ عمومی در صحنه اقتصادی نفت در جهان اتفاق می‌افتد و آن این است که اگر قرار باشد که نفت ایران صادر نشود، کشورهای دیگر بخواهند بیایند و سهمیه نفت ایران را بگیرند و تولید کنند، یعنی تصمیم اجلاس‌های قبلی و اجلاس 174 را شکسته‌اند، این مسئله به معنی است که بیاییم فروپاشی اوپک را اعلام کنیم. چرا؟ چون در هر صورت کشورها متعهد هستند که آن سهمیه خودشان را رعایت کنند، همانطور که ایران سهمیه تولید خودش را در صحنه اوپک اعلام کرد. این است که اگر از این جنبه به آن نگاه کنیم، این موضوع وجود دارد که اوپک باید سر جای خودش بایستد و اگر قرار است که کشورهایی نفت ایران را نخرند، به طبع آن هیچ کشوری نباید بیاید و جایگزین نفت ایران شود و بگذارند که قیمت نفت افزایش پیدا کند تا هر کشوری که آمده و ایران را تحریم کرده، این ضربه افزایش قیمت آن را تحت‌الشعاع قرار دهد. 

به نظرتان در رابطه با فروش نفت ایران، مشکلاتی برای مشتری های ایران شکل خواهد گرفت؟

با توجه به توافقی که با کشورهای خریدار نفت ایران وجود دارد، عملا چینی‌ها که بیش از 780 هزار بشکه در روز می‌گیرند، نفت را خواهند خرید، با هند توافقی صورت گرفته که ما 50 درصد پول را به روپیه بگیریم، 50 درصد پول را کالا دریافت کنیم که حدود 450 هزار بشکه در روز است. کره و ژاپن با آمریکا مذاکره کرده‌اند که معافیت 100 هزار بشکه‌ای نفت ایران را بگیرند که گویا ژاپن گرفته و کره هم در شُرف گرفتنش است، اتحادیه اروپا هم گفته من نفت ایران را می‌خرم و محدودیتی هم ندارم، پولش هم از طریق صندوق سرمایه‌گذاری اتحادیه اروپا تحت عنوان صندوق EIB پرداخت کند و چینی‌ها هم که گفته اند از طریق گمرک معادل یورویی یا احیانا به واحد ارزی که یوآن را تشکیل می‌دهد، پرداخت می‌کنند و هندی‌ها را هم که گفتم و بقیه کشورها هم همینطور. اروپا هم اعلام کرده من تعهداتم را انجام می‌دهم. لذا آن چیزی را که مطبوعات در ایران دارند بزرگ‌نمایی می‌کنند و آن چیزی که دارد در صحنه توافقی بین نفت و سایر کشورها دارد انجام می‌شود، خیلی شتاب‌زده است. من تصورم این است که فعلا اتفاق غیر معمولی نمی‌افتد بر اساس این توافقاتی که فی‌مابین کشورهای مختلف خریدار نفت ایران با شرکای تجاری خودشان صورت می گیرد.

استراتژی ترامپ و امریکا را برای محدود کردن فروش نفت ایران را چطور می بینید؟ آیا موفق خواهد شد؟

برخی دائما در رسانه ها این مسئله را بولد می کنند که استراتژی ترامپ و آمریکا این است تولید نفت ایران را به صفر برساند و جلوی افزایش قیمت نفت را بگیرد. باید به ضرس قاطع گفت که تولید نفت ایران هیچ گاه به صفر نمی‌رسد، ما در تحریمهای سازمان ملل با همه آن عظمتش، نفت در برابر غذا، یک میلیون بشکه را داشتیم و آن سر جای خودش است. از این رو در این وضعیت نیز نه تنها به صفر نمی‌رسد، بلکه باید از تکرار و بزرگ‌نمایی‌ آن هم پرهیز کرد.
از این رو باید این استراتژی امریکا را  شکست‌خورده بنامیم، برای اینکه اتحادیه اروپا اعلام کرده است 770 هزار بشکه نفت از ایران می خرد، پولش هم که از طریق EIB صندوق سرمایه گذاری اروپا پرداخت می شود و این خود ساده ترین عاملی است که باعث خواهد شد وضعیت گذشته تکرار نشود. 
از این رو نگرانی از تحریم هایی که در آبان ماه قرار است اعمال شود نوعی فشار روانی را ایجاد می کند که بیشتر از خود تحریم بزرگ شده و به آن پرداخته شده است. اینکه آیا امریکا تا آن زمان چه خواهد کرد، شاید جواب ساده ای دارد: نمی دانیم. نه من سیاسی‌ام و نه اظهارنظر سیاسی می‌کنم، نه با آمریکا رابطه‌ای دارم که بخواهم بگویم کاری می‌خواهد بکند، نمی‌دانم. من دارم صورت وضعیت تخصصی را اعلام می‌کنم، هیچ کسی هم نمی‌تواند از طرف آمریکا اظهارنظر کند. برای اینکه برجام فقط یک ضلعش از بین رفته، بقیه توافق سر جایش است، این مبحثی است که همه مردم یادشان رفته است. یک طرفش از تعهداتش عدول کرده و قاعده را به هم زده و کنار رفته ، بقیه هستند و عدول نکرده اند . ما وضعیت قراردادهای خودمان را، قراردادهای فروش نفت خاممان را با مشتری های سنتی و کشورهای اروپایی کماکان داریم و تا این لحظه لغو نشده است و این باعث می شود بگوییم روند غیر معمولی اتفاق نیفتاده و روند فروش نفت آسیب جدی نخواهد دید.

برچسب ها: نفت ، ایران ، امریکا
نام:
ایمیل:
* نظر:
چندرسانه‌ای
ببینید
بشنوید
پیشنهاد ویژه
آخرین اخبار